Evreni bir elektrik mühendisi gözüyle seyredince, karşımıza yalnızca yıldızlar, gezegenler ve galaksiler değil; enerji, frekans, denge ve kusursuz bir düzen çıkar.
Bir kablonun içinden geçen akımı anlamaya çalışırken aslında hayatın kendisindeki akışı düşünürüz. Bir devrede denge nasıl önemliyse, insanın hayatında da denge öyledir. Bir sistemin çalışması için enerji gerekiyorsa, insanın varlığı da görünenden çok daha büyük bir kaynağa bağlıdır.
Hayatın başlangıcında spermle taşınan küçücük bir genetik bilgi, ana rahminde büyük bir programa dönüşür. Hücreler bölünür, kalp atmaya başlar, beyin gelişir. Henüz dünyaya gelmemiş bir insanın içinde, hiçbir mühendisin tek başına tasarlayamayacağı kadar karmaşık bir sistem çalışmaktadır.
Sonra toprak gelir…
Elektrik mühendisliğinde topraklama, sistemi koruyan ve dengeleyen görünmez bir bağdır. Dünyamızın derinliklerindeki çekirdek ise manyetik alanıyla gezegenimizi kozmik tehditlere karşı koruyan devasa bir sistemin parçasıdır.
Belki de insanın hayatındaki en büyük ihtiyaç da budur: Bir yere bağlanmak, bir merkeze dönmek ve dengeyi bulmak.
Bugün yapay zekâ, 5G ve Toplum 5.0 ile insanlık yeni bir şebeke kuruyor. Makineler konuşuyor, algoritmalar öğreniyor, şehirler akıllanıyor. Fakat bütün bu teknolojik gelişmelerin ortasında asıl soru değişmiyor:
Akıllanan dünya, insanı da akıllandıracak mı?
Çünkü teknoloji hızlanabilir; fakat vicdan yavaşlarsa, sistem ne kadar güçlü olursa olsun insanlık kaybedebilir.
Bir elektrik mühendisi bilir ki, en gelişmiş sistemlerde bile emniyet, denge ve doğru referans noktası olmadan güvenli çalışma mümkün değildir.
İnsan için o referans yalnızca akıl değildir.
Vicdandır.
Ve belki de bütün bu karmaşık devrelerin, frekansların, enerjilerin ve kodların ardında insanı düşünmeye çağıran daha büyük bir hakikat vardır:
Kâinat bir sistemse, onun da bir sahibi vardır.
Biz kabloyu, akımı ve frekansı ölçebiliriz.
Ama hayatın anlamını ölçemeyiz.
Çünkü bazı şeyler cihazlarla değil, kalple idrak edilir.
Mustafa Fazlıoğlu
Elektrik Mühendisi
